เนือยๆ เหนื่อยๆ -> นิ่งๆ เฉยๆ

สองสามวันที่ผ่านมานี้รู้สึกว่าตัวเองทำงานได้น้อยมาก ทำงานเนือยๆ งานเดินช้า productivity ตก แต่กลับรู้สึกเหนื่อยกว่าปกติ ก็ไม่ได้เอะใจว่าเป็นเพราะอะไร

ในตอนแรกก็คิดว่า สาเหตุเกิดจากความกังวลเพราะงานใกล้ถึงกำหนดส่ง ซึ่งส่วนตัวมีความรู้สึกกลัวว่ามันจะไม่สมบูรณ์ทันกำหนดนั้น ซึ่งเรื่องนี้นั้นอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่ง

แต่มีอีกสาเหตุหนึ่ง ที่เมื่อสักครู่พอได้นอนพักอยู่นิ่งๆ ก็คิดขึ้นมาได้ "หรือว่าเราเหนื่อยเกินไป"

คนรอบๆ ตัวผม อาจจะได้ยินผมพูดบ่อยๆ ว่า ช่วงนี้ชีวิตผมมีความสุขมากกับงานที่ทำ เพราะได้ทำในสิ่งที่ชอบ สิ่งที่อยากทำ ทำงานเหมือนไม่ได้ทำ ถ้าคุณเป็นคนในกลุ่มนี้ อาจจะสงสัยว่า แล้วผมเหนื่อยอะไร

ช่วงสองสามปีหลังนี้ผมเป็นคนขี้เหนียวเวลามาก สาเหตุจากปัจจัยหลายๆ อย่าง แต่พอสรุปได้ว่า เนื่องมาจากผมเป็นคนมากจากฐานะปานกลาง ที่มีพื้นฐานความคิดที่อยากทำรายได้ให้ขึ้นไปถึงระดับที่ผมพอใจระดับหนึ่งให้เร็วที่สุด แต่จากที่ทราบกันดีกว่า ผมไม่ชอบที่จะต้องทุกข์ทรมาน หรือทำงานหนักเกินไปเพื่อให้บรรลุจุดมุ่งหมายนั้น แนวคิดในการทำให้บรรลุจุดหมายดังกล่าวของผมคือ พยายามทำอะไรทุกอย่างๆ เต็มที่ แค่นั้นพอ ถ้าเราทำเต็มที่แล้วผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ก็เป็นเรื่องของมัน เราทำอะไรไม่ได้ดีกว่านี้อีกแล้ว ทุกๆ เวลาที่ว่างผมจึงไม่ปล่อยให้ว่าง พยายามทำสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นสาระ ผมพยายามพัฒนาความสามารถในด้านการเขียนและพัฒนาโปรแกรมของผม (ขอย้ำว่า "พยายาม" – พยายามไม่ได้บอกว่าสำเร็จ) จากเหตุผลด้านความชอบ และคิดว่าถ้าผมเก่งแล้วอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตน่าจะดำเนินไปได้อย่างราบเรียบมากขึ้น (ตามความคิดแนวที่ว่า "ถ้ามีความสามารถจริง อยู่ที่ไหนก็ได้ ไม่อดตาย") ผมตัดกิจกรรมหลายๆ อย่างที่ผมคิดว่าไม่จำเป็นออกไป โดยคิดว่าไม่ต้องทำมันเราก็อยู่ได้

ผมกลายเป็นคนขี้เหนียวเวลา ที่ระหว่างเดินทางถ้าอ่านหนังสือได้ ก็จะอ่านหนังสือ text ถ้าอ่านไม่ได้ก็จะฟังเพลง,วิทยุ กินข้าวคนเดียวต้องมีอะไรอ่าน หรือแม้กระทั่งเข้าห้องสุขา ก็เอาคอมเข้าไปเล่น หรือหนังสือ text เข้าไปอ่าน ผมไม่มีเวลาที่อยู่นิ่งๆ เฉยๆ เลย เวลาอยู่นิ่งๆ เฉยๆ ของผมหายไป

สิ่งเหล่านี้นี่แหละ ที่ทำให้ผมคิดว่าเป็นสาเหตุของความเหนื่อยในวันนี้ ทำให้ผมกลายเป็นคนที่ใช้เวลาทุกนาที แต่ใช้ได้ไม่คุ้มค่า นั่งทำงานแต่งานเดินไปได้ช้ามาก กลายเป็นการเสียเวลาอย่างแอบแฝงไป

กลับมาเข้าเรื่องที่ผมเกริ่นไปในตอนต้นว่า วันนี้ผมได้รู้แล้วว่า สิ่งที่ผมทำผิดพลาดไป คือ ผมเพิกเฉยกับเวลาช่วงนึงที่สำคัญสำหรับการดำรงชีวิตไป เวลาของการ "อยู่นิ่งๆ เฉยๆ" ทบทวนว่าเราทำสิ่งใดมา ตระหนักว่าเราทำสิ่งใดอยู่ และวางแผนว่าเราจะทำสิ่งใดต่อไป

การไม่ได้ทบทวนว่าทำอะไรไป ทำให้เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรไปบ้าง ทำอะไรผิดพลาดบ้าง ทำให้มีโอกาสผิดพลาดซ้ำซ้อนได้

การไม่ได้ทบทวนว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำให้เราขาดแรงกระตุ้น และสมาธิในการทำสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบัน

การไม่ได้วางแผนว่าต่อไปจะทำอะไร ทำให้ผมทำปัจจุบันอย่างเรื่อยเปื่อย เพราะไม่รู้ว่าจะเดินต่อไปอย่างไร ทั้งก้าวสั้นๆ และก้าวยาว

ต่อไปผมคงต้องแบบเวลาให้กับกิจกรรม นิ่งๆ เฉยๆ อันนี้ของผมทุกๆ วัน ตั้งหลักใหม่ ผมมั่นใจว่าทุกๆ อย่างคงค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ

Advertisements

2 thoughts on “เนือยๆ เหนื่อยๆ -> นิ่งๆ เฉยๆ

  1. Air

    เขียนยังกะจะไปแต่งนิยายขายฮาฮาเราบอกเทอแล้ว รึป่าว สู้ๆนะ

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s