หนังที่ชอบที่สุดในปีนี้

สองวันนี้ได้ดูหนังมาสองเรื่องแต่ครั้งนี้จะขอแหวกจากปกติหน่อย คือ เอาเรื่องที่ดูทีหลังมาพูดถึงก่อนนะ

Tokyo Tower: Mom and Me, and Sometimes Dad

เป็นหนังที่ชอบที่สุดในครึ่งปีแรกของปีนี้เลย ถึงแม้น้ำตาจะแค่เอ่อ ไม่ถึงขั้นไหล เช่นเดียวกับ always2 และ ปิดเทอมใหญ่ฯ ที่เพิ่งดูไปไม่นานนี้ แต่สำหรับสิ่งที่สังเกตตัวเองได้จากเรื่องนี้ที่เพิ่มเติมมาในเรื่องนี้คือ รู้สึกจุกที่คอมาก(ประมาณว่าจะร้องไห้จากข้างใน) ดูออกมาแล้วอยากให้คนที่เรารักได้ดูกันทุกๆคน

หนังเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของชายคนนึงกับแม่ ตั้งแต่เด็กจนทำงาน ปูพื้นความสัมพันธ์ บิ๊วอารมณ์เราโดยที่เราไม่รู้สึกถูกยัดเยียดให้ซึ้ง ส่วนตัวมีหลายๆ จุดที่รู้สึกโดนตัวเองอยู่มาก

ไม่รู้จะเขียนยังไง คือ หนังมันก็เป็นการเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ จนไปพีคทำบ่อน้ำตาแตกกันหลายรอบ ช่วงท้ายเรื่อง ไอ่ครั้นจะให้เล่าตอนที่พีคๆ ก็คงไม่ดีกว่า

ไม่อยากใช้ highly recommended เพราะใช้ไปแล้วกะ Horton เรื่องนี้ ผมจะไม่บอก ไม่เชียร์ให้คุณไปดูละกัน ตัดสินใจกันเอาเอง แค่จะบอกว่าหนังเรื่องนี้ ดีมากๆ

ส่วนต่อไปนี้สปอยด์นะ อยาก short note คีย์เวิร์ดจุดสำคัญๆ ความประทับใจเอาไว้ เผื่อกลับมาอ่านวันหลังจะได้นึกถึงได้

– เหลวแหลก เสื่อมโทรม เงิน หนี้สิน ร้านอาหาร ตั้งใจนะ สู้ๆนะ ปริญญา
– หนังสือ วาดรูป จัดรายการวิทยุ คีโม ดูทำงาน
– ช่วงที่มีความสุขที่สุด โตเกียวทาวเวอร์
– ปู กบ กระต่าย รำข้าว จมูก ฟัน

จบเขตสปอยด์ละ

เรื่องต่อมา จะไม่พูดมากละกัน คิดว่าไปดูกันทุกคนอยู่แล้ว

Phobia

หนังผีเป็นหนังแนวที่แท็ปมีโอกาสดูน้อยที่สุด เนื่องด้วยเป็นคนที่เลือกดูหนังที่เนื้อเรื่องมาก่อนเป็นอันดับแรก แต่ประเด็นในการทำหนังผีไม่ได้ให้ความสำคัญกับจุดนี้เป็นหลัก จึงยากที่จะหาหนังผีที่โดนใจ ทำให้แท็ปตัดสินใจเข้าไปดูได้ แต่สำหรับเรื่องนี้ จากการฟังการประชาสัมพันธ์ และฟังเสียงคนที่ดูมาแล้ว ก็พอรู้สึกได้ว่า หนังมีอะไรมากกว่าความหลอกหลอน จึงไปดู

เนื่องจากเป็นหนังสั้นรวมกันสี่เรื่อง ซึ่งไม่เผื่อเวลาให้แต่ละเรื่องสาธยาย หนังจึงอัดความตื่นเต้นได้เต็มเรื่องดูออกมาแล้วเหนื่อยมาก แต่มันไม่หลอกหลอนติดเหมือนบอดี็ฯ คิดว่าน่าจะเพราะเป็นหนังสั้นนั่นเอง

เรื่องแรกให้ความรู้สึกใกล้ชิดมาก เสียงประกอบและบรรยายกาศทำได้ดีเลยทีเดียว เป็นเรื่องที่เกร็งที่สุดของแท็ป เพราะเดาไม่ออกว่ามันจะออกมาตอนไหน

เรื่องที่สองนี่ ฉากที่ดีที่สุดคือฉากเปิดเรื่องอยู่ในห้องเรียนดูขนลุกมากๆ แต่หลังจากนั้น อะไรก็ไม่รู้ ม่ายรู้เรื่องได้มั้ย

เรื่องที่สามนี้เป็นเรื่องที่ชอบที่สุด ชอบตรงที่สามารถทำให้เราขำและกลัวไปได้พร้อมๆ กัน คงเป็นเพราะอายุอยู่ใกล้กับตัวละครด้วย ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่กะเพื่อนๆ อิน ฮา กะมุกมาก เดาจังหวะผีออกได้หลายๆครั้ง

เรื่องที่สี่ ชอบการแสดงของพลอย ทำให้เกลียดนักบินเลยทีเดียว แต่รู้สึกว่าเดาจังหวะผีออกได้หมดเลย เลยไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่

ตอนแรก คิดว่าเรื่องนี้เป็นหนังที่ดูได้ไม่เต็มตาที่สุดในหลายๆ เรื่องที่ดูหลังๆ นี้ละ แต่พอท้ายๆรู้สึกเริ่มชินแหะ ถ้ามีตอนที่ห้า ที่หกต่อไปคิดว่าคงไม่กลัวแล้วอะ ยอมรับว่าถ้าดูแล้วอินกับเรื่องก็คงตกใจมากมาย แต่นี่ก็ใช้เดาว่าผีออกตอนไหน แล้วก็เตรียมใจไว้ ก็สบายๆ

   2295.jpg   1209559429.jpg

  1209559753.jpg  669.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s