Monthly Archives: June 2007

เบื่อ กะ ชิน

ชั้นโกหกเธอ อันที่จริงไม่อยากให้เธอใกล้ใคร เฮ้ย ไม่ใช่ "ชิน" นี้ (ใครไม่getมุกแนะนำให้ไปหาฟังคับ "Chin – ปากไม่ตรงกับใจ")
 
จริงจังละ blog นี้ เกี่ยวกับเรื่องของ เบื่อ และ ชิน อยากรู้ว่ามันมีสาเหตุการเกิดต่างกันตรงไหนเอ่ย
 
เบื่อ (ภาษาอังกฤษสมัยมัธยมฯ คือ bore) เบื่อเป็นอาการที่เราไม่มีความสุขกับการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในอารมณ์เนื่องจากทำสิ่งนั้นอย่างบ่อยๆ จำเจ  จน"เบื่อ"ในที่สุด
 
ชิน (eng ก็น่าจะ familiar มั้ง) ชินเป็นอาการที่เรารู้สึกเฉยๆ กับการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในอารมณ์เนื่องจากทำสิ่งนั้นบ่อยๆ จน เคย"ชิน"ในที่สุด
 
สมมติว่าแท็ปทำอะไรอย่างหนึ่งมานานละ จนถึงเวลาที่จะเกิดอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่าง"เบื่อ"กับ"ชิน"เนี้ย มันจะเกิดอะไรเอ่ย…
 
ไม่รู้แฮะ
 
 
 
บางคนว่า"เบื่อ"อาจจะกลายเป็น"ชิน"ได้ หากเบื่อนานๆ
แท็ปอยากจะบอกว่า"เบื่อ"ก็อาจจะกลายเป็นการทนไม่ได้เหมือนกัน หากเกิดการ"เบื่อ"นานๆ
 
ส่วนบางคนที่บอกว่าตัวเอง"ชิน"กับสิ่งโน้นสิ่งนี้แล้วหนะ
แท็ปอยากจะถามว่า"ชิน"จริงๆ หรือปลอบใจตัวเอง หรือพูดประชด
 
 
คิดว่าทุกคนคงเห็นด้วยกับแท็ป ว่าหากเราทำอะไรอย่างๆหนึ่งเนี้ย เมื่อทำมันมากๆแล้ว ถ้ายังต้องทำมันต่อไป ถ้าเลือกได้ก็คงอยากให้"ชิน"กับมันมากกว่าที่จะ"เบื่อ"มันป่ะ เพราะถ้าเรา"เบื่อ"ก็คงไม่อยากทำมันอีกต่อไป แต่ถ้าเรา"ชิน"ก็คงยังทำต่อไปได้แหละถึงแม้จะไม่รู้สึกอะไรก็ตาม
 
 
(แล้วไงต่อหละเนี้ย ชักงงว่า point อยู่ตรงไหนหว่า แป๊ปนะ ติ๊กต๊อกๆๆๆ)
 
 
เออๆ ก็มีแค่นี้แหละ (ซะงั้น) ก็แค่อยากตั้งคำถามขึ้นมาเท่านั้นเองแหละว่าทำไงเราจะ"ชิน"แทนที่จะ"เบื่อ"ได้ โดยมาจากใจจริงๆ แน่นอนที่ถ้าเราทำอะไรเนี้ย ถ้าทำอย่างมีความสุขได้ก็จะดีสุดแหละ แต่ถ้าไม่สามารถมีความสุขได้ จะทำยังไงให้ไม่รู้สึก"เบื่อ"กับมันนั่นเอง(ใครรู้แล้วก็มาcommentบอกบ้างเน้อ)
 
 
 
ปล. เขียนโดยคนขี้เบื่อ
ปล2. ประโยคสุดท้ายในวงเล็บแอบเนียนชักชวนคนมาcomment ^^
ปล3. คำถาม blog ด้านบนนี้มีคำว่าเบื่อกี่คำ ใครตอบได้ให้…………………………………ไปนับต่อว่าใน blog ด้านบนนี้มีคำว่าชินกี่คำ ใครตอบได้ให้………………………………………ตบมือ 2 แป๊ะ (แป๊ะ แป๊ะ)
ปล4. ทำไม blog นี้มันรั่วจังฟ่ะ ต้นๆ ก็เหมือนมีสาระ
ปล5. ไปละบ้ายบาย see u

Advertisements

Ocean’s 13 & Ploy

ในที่สุด ในที่สุด ยุคสมัยที่โรงหนังถูกครอบงำไปด้วยใยแมงมุมและโจรสลัดก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว แสงสว่างในโรงหนังได้กลับมาอีกครั้ง รอจนผ่านไป 1 สัปดาห์(เพื่อจะได้ดูรอบถูกๆ) ก็ได้ไปเก็บสองเรื่องมาฝากกัน
 
Ocean’s 13
ไม่รู้อะไรดึงดูดใจให้อยากไปดูมัน ถึงแม้มันจะเป็นภาคต่อภาคที่ 3 ซึ่งแท็ปก็จำสองภาคแรกไม่ได้(ภาคแรกนี่ไปดูแหละแต่จำไม่ได้ละ ส่วนภาคที่สองนี่ไม่แน่ใจว่าดูหรือเปล่าแฮะ) แต่ก็ตัดสินใจไปดูมันอย่างไม่ลังเล
 
ภาคนี้mainของเรื่องเป็นเรื่องของการแก้แค้น กับคุณธรรมในหมู่โจร
 
 
อยากเมาท์ (Alert SPOILED ZONE)
 
ชอบตอนจบอะที่แบรด พิทท์ทำให้คนตัดสิน Five Diamon ถูกรางวัล slot machine อะ คือ สงสารมันโดนแกล้งตลอดเลย ก็ปลอบใจเค้าหน่อยก็ดี ตรงตามconceptหนังจีน บุญคุณต้องทดแทนแค้นต้องชำระ
 
End ZONE
 
 
หนุกดีนะ แต่รู้สึกว่าเดินเรื่องเร็วจัง trick ก็เยอะคิดตามเกือบไม่ทัน ตัวละครก็เยอะจำไม่หมดว่าใครเป็นพวกมันบ้างเนี้ย เป็นโจรที่ teamwork+ไฮโซ+เท่มาก คิดว่าหลายๆคนคงคิดเหมือนแท็ปว่า อยากไปปล้นบ้างจัง555
 
จุดนึงของหนังที่แท็ปชอบอะ มันคงเข้ากับความคิดของแท็ปอะ (คิดได้ตอนเขียนblogเลยนะนี่) คือ การวางตัวของกลุ่มเนี้ย พวกเค้าไม่ทำร้ายใครก่อน แต่ถ้าโดนกระทำ ก็ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรกับเราฟรีๆ ก็ต้องมีตอบโต้กันบ้าง และเมื่อใครให้ความช่วยเหลือเรา ก็ตอบแทนคนๆนั้นคืนด้วย โดยไม่จำเป็นว่าเค้าจะต้องรู้ว่าเราได้ตอบแทนเค้านะ
 
สรุป ไปดูเฮอะ มั่นใจว่าหนังแนวนี้ทุกๆคนคงชอบกัน
 
มาถึงเรื่องต่อไปละ เพิ่งไปดูมาเมื่อวาน
 
Ploy
เรื่องนี้ ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมถึงไปดู ก็คงเพราะไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไงนี่แหละ อยากรู้แค่นั้น
 
ไม่ขอเล่าเกี่ยวกับเนื้อเรื่องละกันทั่วไปละกัน อยากให้ไปพิสูจน์กันเองเต็มๆอยากให้คนที่ไปดูได้ลองคิดตามในความคิดของตัวเองก่อน จะดีมากหากคุณไม่ได้อ่าน review ที่ไหนก่อนไปดูหนังเรื่องนี้ ส่วนใครที่ไม่ดูแน่ๆ ก็คุยกันที่ Spoiled zone ละกัน
 
 
 
———–Spoiled Zone————-
 
ตอนแรกดูเรื่องนี้จบ คิดในใจ แล้วก็คุยกับเพื่อนๆ ที่ไปดูด้วยกันว่า เออ หนังมันคงแกล้งให้เราคิดตามไปงั้นแหละ คิดให้ตายก็ไม่รู้ ถ้ามีคนจะมาดูจะบอกเค้าว่าไม่ต้องคิดตามหรอก แต่พอได้กลับมาดูกระทู้ใน pantip อ้าว เออ อึ้ง แบบว่ากูคิดไม่ทันเองนี่หว่า จริงๆ แล้วอะ มันก็มีความเกี่ยวโยงของความมึนงงของเรื่องอยู่ จริงๆ เราน่าจะแยกออกได้ ในเมื่อผู้กำกับเค้าทำให้เราดูชัดเจนแล้วว่าฉากไหนที่เวอร์ๆต๊องๆ ไม่สมจริงอะ ฉากนั้นแหละเป็นความฝัน ถ้าแท็ปนึกถึงเรื่องนี้ตั้งแต่อยู่ในโรง คงจะเข้าใจอะไรมากขึ้นแน่ๆ เสียดายๆ อยากไปดูอีกรอบอะ (แต่กระดาษภายในกระเป๋าตังไม่ค่อยเอื้ออำนวยแฮะเดือนนี้)
 
 
หญิงสาวคนหนึ่ง ชื่อว่า "พลอย" เป็นผู้นำเสนอคู่รักในสองแง่มุม
หนึ่ง วิทย์กับแดง คู่รักที่อยู่ด้วยกันจนถึงจุดที่ฝ่ายชายไม่รู้สึกถึงคำว่ารัก และฝ่ายหญิงไม่มั่นใจกับคำว่ารักของคู่รักของตน
สอง บาเทนเดอร์กับแม่บ้าน คู่รักที่ความรักเพิ่งจะก่อตัวขึ้น
 
ในช่วงแรกของความรัก เราสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อที่จะได้รับความรักตอบ มีความสุขกับความรัก
 
แต่
 
เมื่อมันผ่านไประยะหนึ่ง ซึ่งวิทย์ใช้คำว่า "หมดอายุ" ความรักมันอาจเปรียบได้กับของซึ่งเราซื้อมานาน ใช้จนเราไม่รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่แปลกใหม่และตื่นเต้นกับมัน
แต่หารู้ไม่ว่า หากเราสูญเสียมันไปหละก็ ความเสียใจให้แก่สิ่งที่ไม่อาจคืนกลับมาคงเกิดขึ้น คิดว่าทุกคนคงทราบและรู้สึกถึงความรู้สึกนั้นได้เป็นอย่างดี
 
วิทย์และแดง โชคดีที่ได้พบพลอย ทำให้พวกเค้ามีโอกาสแก้ไขตัวก่อนจะสายเกินไป
 
ความรักยังคงอยู่ ความรักไม่ได้หายไป เพียงแค่เราลองค้นดู
 
อยากให้ทุกคนๆ ช่วยประคับประคองมัน มันไม่ได้เกินขึ้นง่ายๆ แต่ง่ายเหลือเกินเพียงอารมณ์ช่วยวูบสามารถทำให้มันสูญสลายไปได้
 
ปล. คิดว่าคู่รักหลายๆคู่ คงอิจฉาแดงกับวิทย์นะ เค้าคงอยากได้เจอน้องพลอยบ้าง
 
—————————–End Zone——————————-
 
 
 

Reset

ไม่ได้อัพนานมากๆๆๆๆๆๆๆ ก็มันไม่ว่างนี่หน่า พอนึกเรื่องอะไรจะเขียนได้ก็ไม่มีเวลาเขียน แล้วก็มีเรื่องใหม่เข้ามาเรื่อยๆ ก็ไม่เขียนเพราะติดว่าเรื่องเก่ายังไม่ได้เขียน เพราะฉันนั้นหัวข้อนี้จะถือเป็นการ reset ละกัน ที่ไม่ได้เขียนค้างคามาก็ปล่อยมันไปละกัน เริ่มต้นใหม่ๆ นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป